سیستم چهار چرخ متحرک در خودرو چیست و چگونه عمل می‌کند؟

علامت ۴×۴ یا WD4 این روزها پشت بیشتر شاسی‌بلندها نوشته می‌شود، اما این نوشته‌ها چه معنایی دارند و چه اطلاعاتی درباره خودرو به ما می‌دهند؟ در دهه های اخیر، تکنولوژی های نوین حمل و نقل به شدت در حال توسعه بوده و بهبود یافته اند. یکی از نمونه های جدیدتر و مهم این توسعه، استفاده از چهارچرخ متحرک است. WD4 این اطلاعات را در اختیار ما می‌گذارد که گشتاور تولید شده موتور به طور همزمان می‌تواند بین چهار چرخ خودرو تقسیم شود. چهارچرخ متحرک، یک وسیله حمل و نقل شخصی است که با استفاده از فناوری های پیشرفته و نظام های کنترل خودکار، توانایی حرکت و جابجایی را به کاربر ارائه می دهد. این مقاله از تایر پارس به بررسی و توضیح چهارچرخ متحرک و کاربردهای آن می پردازد.

چهار چرخ متحرک چیست؟

WD4 مخفف 4Wheel Drive است یعنی سیستمی که براساس آن می‌توان برای مدتی از چهار چرخ خودرو استفاده کرد. در این سیستم نیروی تولید شده موتور خودرو به چهار چرخ خودرو منتقل می‌شود. راننده می‌تواند انتخاب کند که وضعیت انتقال نیرو به چه شکلی باشد. سیستم 4WD به دلیل دارا بودن دنده سنگین بیشتر برای مسیرهای خارج از جاده یا آفرود استفاده می‌شود و به چهار دسته دائم، موقت، خودکار غیر متقارن و تمام وقت متقارن تقسیم می‌شود.

 

چهار چرخ متحرک دائم

بدنبال پیشرفت‌های تکنولوژیک و نیاز روزافزون به خودروهای قدرتمند و چند منظوره، چهارچرخ متحرک (4WD) به عنوان یک سیستم پیشرفته در خودروها ظهور کرده است. سیستم چهار چرخ متحرک قابلیت کارکرد در تمام مسیرها را دارد و باعث افزایش عملکرد، کشش و کنترل خودرو در شرایط سخت و متغیر می‌شود. 4WD دائم برای ایجاد کارامدی و قدرت کشش در مسیرهای روزمره به وجود آمده است که به آن سیستم تمام وقت نیز می‌گویند. این نوع خودروها یک دیفرانسیل اضافی در مجموعه انتقال قدرت وجود دارد که براساس آن نیرو به چهار چرخ خودرو منتقل می‌شود. در این سیستم حالت 2WD وجود ندارد و خودرو مانند اسبی قدرتمند سرعت و کشش بالایی را در اختیار راننده قرار می‌دهد.

 

 

چهار چرخ متحرک موقت

این سیستم فاقد دیفرانسیل مرکزی است و زمانی که فعال می‌شود محورهای عقب و جلو به هم قفل می‌شوند که همین سبب می‌شود تا چرخ‌های جلو و عقب با سرعت یکسانی حرکت کنند. دور زدن با فعال بودن سیستم چهار چرخ متحرک موقت مشکلات بسیار زیادی ایجاد می‌کند و این سبب شده که استفاده از آن فقط در مسیرهای خارج از جاده یا آفرود امکانپذیر باشد. دنده‌های این سیستم در حالت‌های 4WD LO، 4WD Hi و 2WD قرار می‌گیرد.

چهار چرخ متحرک متقارن

این سیستم مانند 4WD دائمی است با این تفاوت که فاقد گشتاور سرعت کم است. این سیستم قابلیت استفاده در تمام جاده‌ها را دارد و درباره استفاده از آن در مسیرهای آفرود کمی شک وجود دارد؛ چراکه برای کارهای سنگین طراحی نشده است.

چهار چرخ متحرک خودکار غیر متقارن

سیستم اتوماتیک غیر متقارن یا  AWD در ابتدا تنها به عنوان سیستمی قدرتمند و مستحکم ساخته شده بود. از این سیستم می‌توان در تمام مسیرها از جمله جاده‌های آسفالته استفاده کرد. این سیستم به صورت دائمی عمل نمی‌کند و تنها زمانی فعال می‌شود که خودرو از شرایط تعادل خارج شود. خودروهای دارای این سیستم، خودروهایی هستند که دیفرانسیل  2WDدارند و قابلیت حرکت در جاده‌های نامساعد را ندارند.

4WD و AWD چه تفاوتی دارند؟

در سیستم‌های 4WD راننده می‌تواند به صورت الکترونیکی سیستم را فعال و غیرفعال کند که در مدل‌های قدیمی تر این کار به کمک دنده اضافی انجام می‌شد. در سیستم ۴×۴ حالت Low  برای قفل شدن دیفرانسیل و تقسیم نیرو بین چرخ‌های طرفین وجود دارد. حالتHigh  نیز در این سیستم وجود دارد که به آن کنترل لغزش نیز می‌گویند که در این حالت مشکل قفل شدن دیفرانسیل وجود ندارد. تفاوت  4WD و AWD  در این است که AWD  همواره فعال است. این سیستم هم مدل الکترونیکی و هم مدل مکانیکی دارد. در مدل مکانیکی این سیستم انتقال قدرت از سه دیفرانسیل استفاده می‌شود و نیروی چهار چرخ تنها به چرخی منتقل می‌شود که بیشترین نیروی Traction  را داشته باشد.

 

 

WD۴ چه مزایایی دارد؟

  • قابلیت غیر فعال شدن
  • مصرف سوخت را کاهش می‌دهد.
  • نیروی زیاد و جلو برنده در آفرود
  • تکنولوژی قوی

WD۴ چه معایبی دارد؟

  • افزایش وزن خودرو
  • قابل استفاده نبودن در تمام شرایط‌
  • هزینه بالا

 

 

 

AWD چه مزایایی دارد؟

  • افزایش چسبندگی خودرو
  • فرمان پذیری خوب
  • فعال بودن همیشگی
  •  

معایب AWD

  • مصرف سوخت بالا
  • برای آفرود مناسب نیست

 

 

قفل دیفرانسیل چیست؟

راننده زمانی که قفل دیفرانسیل یا (Diff Lock) را فعال می‌کند، دیفرانسیل نیرو را به چرخ مخالف یا چرخی که چسبندگی بیشتری دارد منتقل می‌کند. به عبارت بهتر، زمانی که خودرو با زمین چسبندگی ندارد، سیستم چهار چرخ متحرک قدرت را به طور مساوی بین دیفرانسیل جلو و عقب منتقل می‌کند.
برای مقالات آموزشی بیشتر به وبسایت تایرپارس مراجعه کنید


ریتاردر چیست ؟ + نحوه عملکرد آن به همراه ویدیو

احتمالا بارها برای شما پیش آمده تا از طریق اتوبوس های بین شهری سفر داشته باشید و یا در ردیف اول اتوبوس نشسته باشد. در صورتی که شما اندکی هم به مسائل فنی کنجاو باشید حتما مشاهده کرده اید که راننده زمانی که می‌خواهد از روی مانعی عبور کند قبل از نزدیک شدن به آن مانع ، دسته ای که در ستون فرمان طراحی شده است را می‌کشد و بعد از اینکه این دسته توسط راننده کشیده می‌شود صدایی مانند زوزه از اتوبوس به گوش می‌رسد و سرعت اتوبوس به تدریج کم می‌شود. راننده در واقع با استفاده از دسته کنترل ، ریتاردر اتوبوس را فعال کرده است. حال میپرسید که ریتاردر چیست ؟ با تایرپارس در این مقاله همراه باشید.

ریتاردر چیست؟

ترمز کمکی یا ریتاردر (Retarder) یک سیستم ترمز اضافی در خودروها است که به عنوان یک منبع ترمز تکمیلی عمل می‌کند. هدف اصلی استفاده از ترمز کمکی ریتاردر، افزایش عملکرد ترمز و کاهش استفاده از ترمزهای اصلی می‌باشد.

ریتاردر در اتوبوس‌ها و کامیون‌ها بیشتر به کار می‌رود. عملکرد آن بر اساس اصطکاک و نیروی مغناطیسی است. ریتاردر به صورت معمول در دسته فرمان قرار دارد و با کشیدن دسته فرمان، نیروی مغناطیسی فعال شده و باعث ایجاد مقاومت در سیستم انتقال قدرت می‌شود. این مقاومت، سرعت خودرو را به تدریج کاهش می‌دهد و از فرسودگی زودرس ترمزهای اصلی جلوگیری می‌کند.

استفاده از ریتاردر به عنوان ترمز کمکی منجر به کاهش استهلاک ترمزهای اصلی، کاهش نیاز به تعویض ترمز و افزایش عمر مفید آنها می‌شود. همچنین، استفاده از ریتاردر در کاهش خطر سرنشینان و بار خودرو نیز موثر است، زیرا کنترل بهتری بر سرعت خودرو ارائه می‌دهد و از فشار زیاد بر ترمزها در حین ترمزگیری جلوگیری می‌کن

ریتاردر

ریتاردر چگونه کار میکند؟

ریتاردر یک دستگاه ترمز اضافی است که شامل دو توربین به نام‌های روتور و استاتور است. روغنی که در ریتاردر استفاده می‌شود، با خاصیت لزجی که دارد، انرژی دورانی موجود در موتور را کاهش می‌دهد. در ریتاردرهای توربینی، پره‌های استاتور و روتور در نزدیکی یکدیگر قرار گرفته‌اند و با استفاده از پمپ روغن، در صورت نیاز به ترمزگیری، روغن وارد محفظه ریتاردر می‌شود. با عبور روغن در میان پره‌های استاتور و روتور، سرعت ذرات روغن کاهش می‌یابد و نیروی ترمز در میل گاردان و چرخ‌ها افزایش می‌یابد.

همچنین وجود ریتاردرهای الکترومغناطیسی نیز وجود دارد که برای اتوبوس‌های قدیمی استفاده می‌شوند. این نوع ریتاردرها شامل یک روتور متصل به شفت چرخان و یک استاتور متصل به شاسی خودرو هستند. در این ریتاردرها، هیچ تماس مستقیمی بین استاتور و روتور وجود ندارد و با ایجاد جریان الکتریکی در استاتور، میدان مغناطیسی ایجاد می‌شود که باعث کاهش سرعت چرخش روتور و در نهایت سرعت خودرو می‌شود.

 

اطلاعات تکمیلی در مورد ریتاردرها

ریتاردرها از توان و چیدمان‌های مختلفی برخوردار هستند و ممکن است در گیربکس یا جداگانه نصب شوند. محل نصب ریتاردرها نیز ممکن است در پشت گیربکس، در انتهای گیربکس یا ابتدای میل گاردان باشد. همچنین، آنها به دو دسته آفلاین و اینلاین تقسیم می‌شوند که به موقعیت نصب آنها در خودرو اشاره دارند.

برندهای معروف ریتاردرها که در اروپا ساخته می‌شوند، Voith و ZF هستند. این برندها به خاطر گیربکس‌های خودشان نیز شناخته شده‌اند. برای مثال، ریتاردر Voith با قدرت 950 اسب بخار قوی‌ترین ریتاردر ساخته شده است و قادر به کنترل خودروهای سنگین باربری می‌باشد. اگر این سیستم در کنار ترمز موتور نیز عمل کند، نه تنها قدرت خودرو را افزایش می‌دهد، بلکه مشکلات عملکرد کم ترمز موتور در سرعت‌های پایین و کمبود قدرت در سرعت‌های بالا را بهبود می‌بخشد.

در ویدیو پایین میتوانید نحوه دقیق عملکرد ریتاردر را طی انیمشینی که شرکت voith منتشر کرده است ببینید :

[video width="1920" height="1080" mp4="https://tirepars.com/wp-content/uploads/2023/05/Retarder.mp4"][/video]


میل گاردان چیست و چه وظیفه ای بر عهده آن است ؟

 میل گاردان یک قطعه بسیار مهم در سیستم انتقال قدرت خودرو است که وظیفه انتقال گشتاور از گیربکس به دیفرانسیل را بر عهده دارد. این قطعه در خودروهایی که چرخ های محرک در عقب قرار دارند، استفاده می‌شود. در این نوع خودروها، گشتاور از موتور از طریق جعبه‌دنده به میل گاردان منتقل می‌شود و سپس به دیفرانسیل و چرخ‌ها منتقل می‌شود. در این مقاله قصد داریم تا این قطعه را معرفی کنیم و شما را با عملکرد آن بیشتر آشنا کنیم. همچنین انواع میل گاردان را به تفصیل توضیح خواهیم داد. با ما همراه باشید.

میل گاردان چیست؟

میل گاردان، میله‌ای فولادی تا اندازه‌ای قطور و بسیار محکم و صاف است که نیروی گیربکس را به دیفرانسیل منتقل می کند؛ چون گیربکس با دیفرانسیل فاصله دارد و از طرف دیگر، با توجه به بالا و پایین رفتن، چرخ های عقب در سطح مساوی قرار ندارند. به همین جهت و برای اینکه آسیبی به میل گاردان نرسد، در دو سر آن، دو عدد چهار شاخه وجود دارد که یک سر آن به شفت گیربکس و سر دیگر آن به دنده پیستون دیفرانسیل وصل شده است که این مجموعه را میل گاردان و قفل های گاردان می گویند.

 

قفل گاردان شامل چه اجزایی است؟

قفل گاردان (Locking Hubs) معمولاً از اجزای زیر تشکیل شده است:

  1. بدنه قفل: این قسمت از قفل گاردان معمولاً یک بدنه فلزی است که به میل گاردان متصل می‌شود. بدنه قفل عملکرد حرکت و قفل شدن را کنترل می‌کند.
  2. ماهیچه‌ها: دو ماهیچه قفل در هر قفل گاردان وجود دارد. این ماهیچه‌ها مسئول اتصال قفل گاردان به میل گاردان و تأمین حرکت و قفل شدن صحیح آن هستند.
  3. دسته کنترل: یک دسته کنترل برای فعال کردن و غیرفعال کردن قفل گاردان وجود دارد. با چرخاندن دسته کنترل به جهت مشخص، قفل گاردان فعال یا غیرفعال می‌شود.
  4. مکانیزم قفل: این قسمت مکانیزم داخلی قفل گاردان است که در هنگام فعال یا غیرفعال شدن قفل، اتصال و قطع اتصال میل گاردان را کنترل می‌کند. مکانیزم‌های مختلفی مانند رینگ‌ها، چرخشی‌ها، یاتاقان‌ها و پیچ‌ها در این قسمت استفاده می‌شوند.
  5. درپوش: قفل گاردان ممکن است دارای درپوشی باشد که بر روی بدنه قفل نصب می‌شود. این درپوش در برابر گرد و غبار، آب و دیگر عوامل خارجی محافظت می‌کند و به حفظ عمر و کارایی قفل گاردان کمک می‌کند.

 

چهار شاخه‌های میل گاردان چیست؟

چهار شاخه های میل گاردان (Universal Joints) قطعاتی هستند که در میانه این قطعه قرار می‌گیرند و وظیفه انتقال گشتاور پیچشی بین شفت گیربکس و شفت دیفرانسیل را دارند. آنها به خودی خود به عنوان مفصل های پیچشی عمل می‌کنند و به میل گاردان امکان می‌دهند تا در طول حرکت بالا و پایین دیفرانسیل، جابجایی کند و تفاوت زاویه بین دو شفت را جبران کند.

 

چهار شاخه‌های میل گاردان از چه اجزایی تشکیل شده است؟

چهار شاخه های میل گاردان عموماً از قطعات زیر تشکیل شده‌اند:

  1. شفت مرکزی: این قسمت میانه میل گاردان است که اتصال میانی بین شفت گیربکس و شفت دیفرانسیل را برقرار می‌کند. این شفت مرکزی معمولاً از فولاد ساخته شده و دارای سوراخ‌هایی است که شاخه‌ها در آن قرار می‌گیرند.
  2. شاخه‌ها: چهار شاخه در انتهای شفت مرکزی قرار می‌گیرند و به شفت گیربکس و شفت دیفرانسیل متصل می‌شوند. این شاخه‌ها معمولاً از فولاد مرغوب ساخته شده و قطور شکل هستند تا امکان پیچش را در اطراف محور مرکزی فراهم کنند.
  3. یاتاقان‌ها: هر شاخه دارای یک یاتاقان است که در داخل آن قرار دارد. این یاتاقان‌ها برای کاهش اصطکاک و انتقال گشتاور به صورت صحیح، با یاتاقان‌های دیگر در ارتباط هستند.
  4. پایه‌ها: پایه‌ها نقش حامل و نگهدارنده برای شفت مرکزی و یاتاقان‌ها را دارند. آنها از فلزات مقاوم استفاده می‌شوند و در جایگاه مناسب قرار می‌گیرند تا استحکام و پایداری میل گاردان را تضمین کنند.

چهار شاخه های میل گاردان به دلیل طراحی منحصر به فرد خود، قدرت انتقال گشتاور بالا، انعطاف پذیری در حرکت و توانایی جبران تفاوت زاویه بین شفت گیربکس و دیفرانسیل، به طور گسترده ای در خودروها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

[نحوه عملکرد میل گاردن

اتصال کشویی میل گاردان چیست؟

اتصال کشویی میل گاردان (Slip Joint) یک نوع اتصال میانه ای است که به طور معمول در میانه میل گاردان عقب خودروها استفاده می‌شود. این اتصال به میل گاردان امکان می‌دهد که در طول جابجایی عمودی دیفرانسیل، طول این قطعه تغییر کند و تفاوت زاویه بین دو شفت را جبران کند.

اتصال کشویی میل گاردان از قطعات زیر تشکیل شده است:

  1. میل گاردان: این بخش شامل یک لوله فلزی با طول متغیر است و می‌تواند تغییر طول دهد و این امکان را به اتصال کشویی میل گاردان می‌دهد.
  2. دسته کشویی: دسته کشویی یا همان سلاید (Slide)، قطعه ای است که در انتهای میل گاردان قرار می‌گیرد. این قسمت معمولاً دارای حلقه‌های مهاری برای نگهداری ثابت طول میل گاردان است.
  3. زنجیره و قلاب: برای اتصال دسته کشویی به میل گاردان، از زنجیره و قلاب استفاده می‌شود. قلاب به دسته کشویی متصل می‌شود و زنجیره با لوله میل گاردان متصل شده و در حالت غیرکشیده نگهداری می‌شود.

هنگامی که دیفرانسیل بالا و پایین حرکت می‌کند، میل گاردان تغییر طول می‌دهد و اتصال کشویی میل گاردان اجازه می‌دهد تا این تغییر طول را جذب کند. این اتصال به خودی خود جبران کننده تفاوت زاویه بین دو شفت نیست، اما بجای آن، جذب تغییرات طولی میل گاردان را ممکن می‌سازد. این کار باعث حفظ عمر و عملکرد صحیح میل گاردان و جلوگیری از خرابی و آسیب به سیستم می‌شود.

 

انواع میل گاردان

به طور کلی دو نوع اصلی میل گاردان وجود دارد: میل گاردان جامد (Solid Driveshaft) و میل گاردان تلسکوپی (Telescopic Driveshaft). هر یک از این انواع میل گاردان‌ها برای شرایط و نیازهای خاصی طراحی و استفاده می‌شوند.

  1. میل گاردان جامد (Solid Driveshaft): در این نوع میل گاردان، شفت میانه به صورت یک تکه فلزی جامد و بدون قابلیت تغییر طول ساخته می‌شود. این نوع میل گاردان در خودروهایی استفاده می‌شود که تفاوت زاویه بین شفت گیربکس و دیفرانسیل کم و نیاز به جذب تغییرات طولی کمتری دارند، مانند خودروهای دارای سیستم جلوگیری از لغزش (Anti-Lock Braking System - ABS).
  2. میل گاردان تلسکوپی (Telescopic Driveshaft): این نوع میل گاردان اجازه تغییر طول میل گاردان را در طول جابجایی عمودی دیفرانسیل می‌دهد. میل گاردان تلسکوپی معمولاً دارای یک سری چاه‌های آرام‌سازی یا استوپرهای قابل تنظیم برای جذب تغییر طول است. این نوع میل گاردان در خودروهایی که تفاوت زاویه بین شفت گیربکس و دیفرانسیل بیشتر است و نیاز به جذب تغییرات طولی بیشتری دارند، مانند خودروهای دارای سیستم تعلیق بالا و پایین بیشتر (به عنوان مثال، خودروهای دارای سیستم چرخش مستقل).

به علاوه، در برخی خودروها میل گاردان‌های خاصی مانند میل گاردان CV (Constant Velocity) نیز استفاده می‌شود. این نوع میل گاردان به صورت یک شفت تلسکوپی و با استفاده از مفصل متمایز، انتقال قدرت را انجام می‌دهد و از تغییر طول بین شفت گیربکس و دیفرانسیل جلوگیری می‌کند. میل گاردان CV به عنوان راه حلی برای انتقال نیرو به چرخ‌ها در خودروهای با سیستم تعلیق مستقل و تغییرات زاویه بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

انتخاب نوع میل گاردان مناسب بستگی به نیازهای خاص خودرو و شرایط عملکرد دارد. تولیدکنندگان خودروها با توجه به طراحی و سیستم خودرو، نوع مناسب میل گاردان را انتخاب می‌کنند.

 

 

انواع میل گاردن


انژکتور خودرو چیست؟ - توضیحی درباره عملکرد و کاربردها

در دهه‌های اخیر، صنعت خودروسازی با پیشرفت‌های چشمگیری همراه بوده است. یکی از عوامل اساسی در بهبود عملکرد خودروها، سیستم تزریق سوخت پیشرفته است. انژکتور خودرو یکی از اجزای کلیدی این سیستم است که نقش حیاتی در عملکرد و کارایی موتور دارد. در این مقاله، به توضیح عملکرد و کاربردهای انژکتور خودرو می‌پردازیم.

 مفهوم انژکتور خودرو

انژکتور خودرو یک قطعه مهم در سیستم تزریق سوخت خودرو است. وظیفه اصلی انژکتور، تزریق سوخت به مجموعه سوساز وقود موتور می‌باشد. در سیستم تزریق سوخت سنتی، کاربر از طریق کاربوراتور سوخت را مخلوط کرده و سپس به موتور ارسال می‌کرد. اما با ظهور تکنولوژی تزریق مستقیم سوخت، انژکتور به جای کاربوراتور استفاده می‌شود.

عملکرد انژکتور خودرو بسیار دقیق و کنترل شده است. این دستگاه با دریافت سیگنال الکترونیکی از سیستم کنترل موتور، سوخت را به صورت پالسی و در زمانبندی صحیح به مجموعه سوساز وقود تزریق می‌کند. انژکتور دارای یک نازل سوخت است که با باز و بسته شدن سوزن تزریق، جریان سوخت را کنترل می‌کند. همچنین، فشار سوخت در داخل انژکتور نیز توسط سیستم سوخت‌رسانی کنترل می‌شود.

 

انواع انژکتور

انژکتور خودرو در انواع مختلفی مانند انژکتور بنزین و انژکتور دیزل وجود دارد. هر نوع انژکتور به توجه به نوع سوختی که خودرو استفاده می‌کند، طراحی و ساخته می‌شود. انژکتور بنزین از مدارهای الکترونیکی پیچیده‌تری برخوردار است و قادر است سوخت را به صورت پالسی و در فشار بالا تزریق کند. انژکتور دیزل نیز برای تزریق سوخت به موتورهای دیزلی استفاده می‌شود و با فشار بالا و به صورت پیوسته سوخت را تزریق می‌کند.

به طور خلاصه، انژکتور خودرو یک قطعه مهم در سیستم تزریق سوخت است که با دقت و کنترل بالا، سوخت را به موتور تزریق می‌کند. این تکنولوژی باعث افزایش بهره‌وری، قدرت و راندمان خودرو می‌شود و همچنین به کاهش مصرف سوخت و آلاینده‌های محیط زیست کمک می‌کند.

عملکرد انژکتور خودرو

انژکتور خودرو به صورت تزریقی سوخت را در داخل مجموعه سوساز وقود (سوزان) موتور تزریق می‌کند. عملکرد اصلی انژکتور، تزریق سوخت با فشار و زمانبندی مناسب است. زمانی که موتور روشن می‌شود، انژکتور با دریافت سیگنال از سیستم کنترل موتور به فشار سوخت دست یافته و شروع به تزریق می‌کند. فرآیند عملکرد انژکتور به صورت زیر است:

  • ورود سوخت

در ابتدا، سوخت از تانک سوخت خودرو توسط پمپ سوخت به انژکتور ارسال می شود. پمپ سوخت فشار لازم را برای انتقال سوخت به انژکتور فراهم می کند.

  • کنترل فشار سوخت

درون انژکتور، یک سوپاپ فشار قرار دارد که به کنترل فشار سوخت کمک می کند. این سوپاپ باز و بسته می شود تا میزان سوخت تزریق شده را تنظیم کند.

  • تزریق سوخت

زمانی که سوخت با فشار کافی به داخل انژکتور وارد می شود، در طول مدت زمانی کوتاهی سوپاپ های انژکتور باز می شوند و سوخت به صورت رشته ای و با فشار قوی به داخل محفظه احتراق تزریق می شود.

  • اتمام تزریق سوخت

در یک سیستم تزریق سوخت، انژکتورها و سوپاپ‌های مربوطه برای کنترل جریان سوخت استفاده می‌شوند. پس از اتمام فاز تزریق سوخت، عملکرد سوپاپ‌های انژکتور به طور عمومی به دو شکل متفاوت می‌تواند باشد:

1. بسته شدن سوپاپ‌ها:

این اقدام به منظور جلوگیری از نشت سوخت و حفظ فشار سیستم است. این روش معمولاً در سیستم‌های تزریق چند نقطه‌ای (multi-point injection) استفاده می‌شود.

2. حالت خاموشی (Idle):

در این حالت، انژکتورها همچنان باز می‌مانند و به طور مداوم سوخت به سیلندرها تزریق می‌شود، اما به نرخی کمتر نسبت به حالت عادی. این روش معمولاً در سیستم‌های تزریق مستقیم (direct injection) استفاده می‌شود.

  • تکرار عملیات

این فرآیند تزریق سوخت توسط انژکتور برای هر سیکل احتراق در موتور تکرار می شود، تعداد تزریق ها بر اساس نیاز موتور تنظیم می شود.

عملکرد صحیح انژکتورها برای بهره وری بالا و عملکرد بهینه موتور بسیار حیاتی است. همچنین، دقت و کارایی انژکتورها در تنظیم میزان سوخت تزریقی و زمانبندی درست آنها می تواند به کاهش مصرف سوخت و کاهش آلاینده ها در خروجی موتور کمک کند. به همین دلیل، نگهداری و تعمیر منظم انژکتورها از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

اجزای انژکتور خودرو

انژکتور خودرو شامل تعدادی اجزا است که به طور کلی شامل موارد زیر می‌شود:

  • بدنه انژکتور: شامل سوزن تزریق و نازل سوخت است.
  • سولنوئید: قسمت الکترومغناطیسی که با دریافت سیگنال برقی، سوخت را تزریق می‌کند.
  • فنرهای باز و بسته شونده: برای کنترل حرکت سوزن تزریق در زمان مناسب استفاده می‌شوند.
  • محفظه سوخت: برای نگهداری سوخت قبل از تزریق و روان کردن آن به سوزان موتور مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

 

مزیت استفاده از انژکتور

مزیت اصلی استفاده از انژکتور خودرو در مقایسه با کاربوراتور، دقت بیشتر در تزریق سوخت است. انژکتور قادر است سوخت را با دقت بالا و به نسبت دقیق ترزریق کند. که این امر منجر به بهره‌وری بیشتر و کاهش مصرف سوخت می‌شود. همچنین، تزریق مستقیم سوخت به سوساز وقود موتور باعث افزایش قدرت و راندمان خودرو می‌شود.

کاربردهای انژکتور خودرو

انژکتور به طور گسترده در خودروهای سواری و تجاری استفاده می‌شود. این تکنولوژی بهبود عملکرد موتور، افزایش توان خودرو، بهبود راندمان سوخت و کاهش آلاینده‌ها را ممکن می‌سازد. با کنترل دقیق تزریق سوخت، انژکتورها به مصرف سوخت بهینه و عملکرد بهتر موتور کمک می‌کنند.

نتیجه‌گیری

انژکتور خودرو با تزریق دقیق سوخت، نقش حیاتی در بهبود عملکرد و کارایی موتورها ایفا می‌کند. از طریق اجزای مختلفی مانند سوزن تزریق، نازل سوخت، سولنوئید و فنرهای باز و بسته شونده، انژکتور خودرو توانایی کنترل دقیق تزریق سوخت را داراست. با بهره‌گیری از این تکنولوژی پیشرفته، مصرف سوخت کاهش یافته، قدرت و راندمان خودروها افزایش می‌یابد و بهبود‌های زیست‌محیطی حاصل می‌شود.
لاستیک کمباین


جلوبندی خودرو چیست؟ نکاتی برای جلوگیری از خراب شدن آن

سیستم جلوبندی به قسمت زیرین جلوی خودرو گفته می شود که وظیفه تعلیق یا خوش دستی خودرو در هنگام برخورد با دست اندازها و پیچ ها را دارد. خرابی سیستم جلوبندی می تواند جلوی نرمی خودرو را در هنگام حرکت بگیرد. در ادامه به برخی از دلایل خرابی سیستم جلوبندی خودرو خواهیم پرداخت.

 

بیشتر بخوانید: خطرات تهدید کننده چرخ خودرو

 

جلوبندی خودرو چیست و در کجا قرار دارد؟

سیستم جلوبندی یکی از اجزای اصلی یک خودرو است و به مجموعه قطعات و سیستم‌هایی اطلاق می‌شود که برای کنترل و راهبری حرکت خودرو در جهت مورد نظر و توقف آن در زمان مناسب استفاده می‌شوند. این سیستم عمدتاً شامل موارد زیر است:

  • سیستم تعلیق

سیستم تعلیق شامل قطعات و مکانیزم‌هایی است که برای جذب شوک و لرزش‌های جاده و حفظ تماس لاستیک با سطح جاده به کار می‌رود. این قطعات شامل سپر جلو، جلوبندی زیر خودرو، فنرها، آمورتیسورها (شوک‌ها) و اتصالات مربوطه است.

  • سیستم ترمز

سیستم ترمز مسئول کنترل سرعت و توقف خودرو است. این سیستم شامل اجزایی نظیر دیسک و صفحه ترمز، سیلندرها، خطوط ترمز و سیستم هیدرولیک یا هیدرولیکی-مکانیکی است که باعث توقف و کنترل حرکت خودرو می‌شود.

  • سیستم استرینگ

سیستم استرینگ مسئول کنترل جهت حرکت خودرو است. این سیستم شامل مواردی مانند رکاب‌ها، چرخ‌دنده‌ها، میل‌ها، سیستم ریزش، اتصالات و میله‌ها است.

  • سیستم تعلیق فرعی

برخی از خودروها دارای سیستم تعلیق فرعی هستند که وظیفه کنترل و ثابت نگه داشتن قسمت عقب خودرو را دارند. این سیستم شامل مواردی مانند میل‌ها، فنرها و آمورتیسورها است.

جلوبندی خودرو

دلایل آسیب به جلوبندی خودرو چیست؟

  • تصادف

تصادفات رانندگی، یکی از شایع‌ترین دلایل آسیب به جلوبندی خودرو هستند. در صورت برخورد با سرعت بالا، سد زمان برای توقف خودرو به طور کامل کاهش می‌یابد. در نتیجه باعث می‌شود جلوبندی خودرو تحت فشار قرار گیرد یا شکسته شود.

  • عبور ناگهانی از روی چاله‌ها، ناهمواری‌ها، سرعت‌گیرها و …

سیستم تعلیق و اجزای آن به گونه‌ای طراحی شده‌است که بتواند ضربات وارده از طرف ناهمواری‌های سطح جاده را تا حد امکان به خود جذب کرده و نیروی آن را به‌تدریج آزاد کند. بدین ترتیب کوبش کمتری به سرنشینان کابین وارد شود و کیفیت سواری به میزان مطلوبی افزایش پیدا کند.

اما اگر خودرو به طور ناگهانی وارد پستی بلندی‌های شدید شود یا به درون گودال‌های کوچک روی جاده بیفتد، ضربات مهلکی به اجزاء ضربه‌گیر سیستم تعلیق نظیر انواع بوش‌ها، فنرها، کمک‌فنر و سایر بخش‌ها وارد می‌شود. در صورت تداوم یا شدت بالای این ضربه‌ها، احتمال آسیب رسیدن به کل مجموعه سیستم تعلیق و جلوبندی افزایش پیدا خواهد کرد. بنابراین توصیه می‌شود تا حد امکان با حداقل سرعت از روی موانعی مثل سرعت‌گیر یا چاله‌های کوچک و به طور کل مسیرهای ناهموار عبور کنید تا سیستم تعلیق بتواند نیروهای شدید وارده را به آرامی درون خود جذب کند.

  • رانندگی در شرایط ناهنجار

رانندگی در شرایط ناهنجار می‌تواند به آسیب به جلوبندی خودرو منجر شود. شرایط ناهنجار شامل موارد زیر می‌شوند:

    1. بارش باران: رانندگی در شرایط بارانی می‌تواند منجر به لغزش خودرو در جاده و کاهش آگاهی و کنترل راننده شود. جاده‌ها در این شرایط لغزنده می‌شوند و تماس بین لاستیک و سطح جاده کاهش می‌یابد که می‌تواند باعث از دست دادن کنترل خودرو و برخورد با موانع شود.
    2. برف و یخبندان: رانندگی در شرایط برفی و یخبندان بسیار خطرناک است. سطح جاده پوشیده از برف یا یخ می‌شود و خودرو را نیز لغزنده می‌کند. از دست دادن کنترل خودرو و برخورد با سایر خودروها و موانع احتمال بالایی دارد.
    3. روزهای طوفانی: شرایط باد شدید و طوفان می‌تواند باعث لرزش خودرو و تغییر جهت حرکت آن شود. باد قوی ممکن است خودرو را به سمت شرایط پیش بینی نشده‌ای سوق دهد و برخورد را تسهیل کند.
    4. رانندگی در شب: رانندگی در شب باعث کاهش دید پیشرفته و کنترل خودرو می‌شود. نور کمتر و تیرگی محیط ممکن است منجر به دید محدود راننده شود و او را نسبت به موانع و خطرات بیشتر غافلگیر کند.

در همه این شرایط ناهنجار، رعایت اصول رانندگی ایمن مانند کاهش سرعت، حفظ فاصله ایمن، استفاده از سیستم‌های کنترل و ایمنی خودرو و تمرکز بیشتر بر رانندگی بسیار مهم است.

  • استفاده از رینگ و لاستیک غیراستاندارد و کاهش غیرمجاز ارتفاع خودرو

در مراحل طراحی و ساخت سیستم تعلیق هر خودرو، سایز رینگ و لاستیک و نوع آن‌ها توسط مهندسین شرکت سازنده در نظر گرفته می‌شود تا میزان فشار وارده بر سامانه تعلیق از حد استاندارد فراتر نرود. ارتفاع خودرو نیز در محاسبات طراحی سامانه تعلیق به عنوان یک متغیر مهم مدنظر کارشناسان قرار دارد و یک حد مجاز برای آن تعریف می‌شود؛ بنابراین اگر سایز رینگ و لاستیک و یا ارتفاع خودرو بدون رعایت استانداردهای شرکت سازنده تغییر یابد، آنگاه فشار مضاعف روی سیستم تعلیق وارد آمده و می‌تواند تاحدی روی خرابی زودتر از موعد سیستم تاثیرگذار باشد و باعث آسیب به جلوبندی خودرو شود.

  • تنظیم نبودن زاویه چرخ‌ها و عدم بالانس وزنی آن‌ها

یکی دیگر از دلایل آسیب به جلوبندی خودرو تنظیم نبودت زاویه چرخ‌ها و عدم بالانس آن است. اگر چرخ‌های خودرو از نظر زاویه و وزن در حالت بالانس قرار نداشته باشند، در این صورت فشاری نامعمول و غیرمتعادل به صورت مداوم به اجزای سیستم تعلیق وارد خواهد آمد و این مسئله موجب می‌شود تا ضمن خراب شدن آج لاستیک خودرو، فشارها و لرزش‌های غیرعادی نیز به سیستم تعلیق اعمال شده که مسلما پس از مدتی خرابی زودتر از موعد اجزای سیستم تعلیق را به دنبال خواهد آورد؛ بنابراین توصیه می‌کنیم در طول بازه‌های زمانی چندماهه نسبت به تنظیم زوایای چرخ‌ها و همچنین بالانس وزنی آن‌ها توسط تعمیرکار ماهر اقدام کنید.

  • رعایت نکردن میزان بار مجاز خودرو

هر ماشین بر اساس نوع پلتفرم و میزان مقاومت سیستم تعلیق، مجاز است میزان معینی بار یا مسافر را جابجا کند؛ بنابراین اگر به طور گسترده از هر خودرو جهت حمل بار بیش از حد توان آن استفاده شود، فشار مضاعفی به جلوبندی خودرو وارد می‌شود. همین مسئله می‌تواند یکی از دلایل آسیب به جلوبندی خودرو باشد و توصیه می‌کنیم که تا حد امکان از حمل بار بسیار سنگین توسط خودرو، به‌ویژه انواع غیرتجاری و خانوادگی اجتناب شود تا جلوبندی آسیب و صدمه زودرس نبیند.

  • خرابی بلبرینگ چرخ‌ها

بلبرینگ چرخ‌ها یا بلبرینگ‌های چرخ یکی از اجزای مهم سیستم تعلیق خودرو هستند. آنها به صورت حلقه‌ای قرار می‌گیرند و جایگاه آن‌ها بین رینگ بلبرینگ و محور چرخ می‌باشد. وظیفه اصلی بلبرینگ چرخ‌ها، تسهیل حرکت چرخ و لاستیک روی سطح جاده و کاهش اصطکاک بین آنها است. بلبرینگ‌ها از سایر قطعات سیستم تعلیق جدا هستند و عمده وظیفه آنها تحمل وزن خودرو و انتقال نیروی وارده از سطح جاده به سیستم تعلیق است. با فعالیت مداوم بلبرینگ‌ها، حرکت چرخ به صورت روان و بدون ایجاد اصطکاک زیاد امکان‌پذیر می‌شود.

هرگونه مشکل یا خرابی در بلبرینگ‌های چرخ می‌تواند به جلوبندی خودرو آسیب وارد کند. اگر بلبرینگ‌ها دچار مشکل شوند، اصطکاک زیاد بین رینگ بلبرینگ و محور چرخ رخ می‌دهد و لرزش و کوبش به سیستم تعلیق و جلوبندی انتقال می‌یابد. این ممکن است باعث خستگی زودرس و خرابی قطعات سیستم تعلیق شود و در نهایت منجر به کاهش کنترل و عملکرد خودرو شود. بنابراین، در صورتی که احساس می‌کنید صداها یا ارتعاشات نامتعادل از سمت چرخ‌ها شنیده می‌شود و یا چرخ‌ها به طرز نامعمولی و نامیزان می‌چرخند. باید به یک تعمیرگاه متخصص جلوبندی مراجعه کنید تا بلبرینگ‌ها و سایر اجزای سیستم تعلیق بررسی و بازبینی شوند. این اقدام به جلوگیری از وقوع حوادث ناگوار و آسیب به جلوبندی خودرو کمک خواهد کرد.

بیشتر بخوانید: شرایط گارانتی لاستیک خودرو

 

راه های جلوگیری از خرابی زود هنگام سیستم جلوبندی ماشین

رسیدگی سریع به مشکلات سیستم جلوبندی خودرو بسیار مهم است. در ادامه توصیه‌هایی را برای مدیریت و رسیدگی به مشکلات سیستم جلوبندی خودرو ارائه می‌دهیم:

1. بررسی وضعیت خودرو

همانطور که اشاره کردید، در صورت مشاهده مشکلات مختلف در سیستم جلوبندی خودرو، باید فوراً وضعیت خودرو را بررسی کنید. اگر صداها، ارتعاشات، لغزش‌های نامعمول یا هر نشانه دیگری مشاهده می‌شود، بهتر است خودرو را در یک تعمیرگاه معتبر مورد بازرسی و تعمیر قرار دهید.

2. استفاده از لوازم یدکی اصلی

برای تعمیرات و تعویض قطعات سیستم جلوبندی، همیشه از لوازم یدکی اصلی و از تولیدکنندگان معتبر استفاده کنید. لوازم یدکی اصلی کیفیت و عملکرد بهتری دارند و به پایداری و ایمنی خودرو کمک می‌کنند. از استفاده از محصولات بدلی و تقلبی خودداری کنید، زیرا ممکن است باعث کاهش کارایی و ایمنی سیستم جلوبندی شود.

3. معاینات فنی منظم

برای حفظ وضعیت سالم سیستم جلوبندی، معاینات فنی منظم و به موقع بر روی خودرو خود انجام دهید. این شامل بررسی و تست سیستم تعلیق، تعویض روغن و بررسی وضعیت بلبرینگ‌ها و سایر قطعات مهم است. از مراجعه به مراکز معتبر و تخصصی برای معاینات فنی استفاده کنید.

4. تشخیص و رسیدگی به علائم

علائم غیرعادی مانند صداها، ارتعاشات، نشانگرهای هشدار و غیره نباید نادیده گرفته شوند. اگر چنین علائمی مشاهده می‌شود، باید بلافاصله به آنها پاسخ داده شود و خودرو را برای تعمیرات و بررسی به متخصصان معتبر مراجعه کنید.

کلام آخر

در نهایت، توجه به وضعیت جلوبندی خودرو به عنوان یک جزء مهم از ایمنی و کارایی خودرو بسیار حائز اهمیت است. با رعایت توصیه‌های فوق، می‌توانید از بروز خرابی‌های جلوبندی جلوگیری کنید و ایمنی و راحتی خودرو را حفظ کنید.
لاستیک بیل بکهو